ΜΟΝΑΔΑ. Εκ τού μένειν. Πάν σύστημα πλήθους ειδοποιείται εκ τής μονάδος. Μία δεκάς, μία εκατοντάς, μία χιλιάς κλπ. Μόνον διά τής μονάδος δίνεται να εκφραστεί ότι ο θεός είναι είς. Εαυτήν γεννά καί εξ’ εαυτής γεννάται ως αυτοτελής, άναρχος καί ατελεύτητος, καί διαμονής αιτία φαίνεται ( δλδ τής υπάρξεως), καθώς ο Θεός εν τοίς φυσικοίς ενεργήμασι τοιούτος επινοείται διασωστικός καί τών φύσεων τηρητικός. Λέγουσιν ούν ταύτην ού μόνον Θεόν, αλλά καί νούν καί αρσενόθηλυν καί δημιουργόν καί πλάστριαν καί Προμηθέα καί δημιουργόν ζωότητος…. Εκάλουν δε αυτήν οι Πυθαγόρειοι ουσίαν, αίτιον αληθείας, τάξιν, συμφωνίαν, φίλον, ζωήν, ευδαιμονίαν… ( Δλδ. καθώς ο Θεός είς τά φυσικά ενεργήματα θεωραίται η μονάδα σιτία υπάρξεως, σώζουσα ως Θεός τα πράγματα και διατηρούσα την φύσιν αυτών. Λέγουν δε αυτήν όχι μόνον Θεόν, αλλά καί νούν καί αρσενοθήλυν καί δημιουργόν καί πλάστριαν καί Προμηθέα καί δημιουργόν τού φαινομένου τής ζωής…. ωνόμασαν δε αυτήν οι Πυθαγόρειοι ουσίαν, αίτιον αληθείας, τάξιν, συνφωνίαν, φίλον, ζωήν, ευδαιμονίαν ).
Η ΔΥΑΣ. 2 Χ 2 = 4, 2 + 2 = 4. Μόνον η δυάς από όλους τους αριθμούς έχει αυτήν τήν ιδιότητα το γινόμενο να είναι το αυτό προς το άθροισμα 2 δυάδων. Μεταξύ τών αρετών εκάλων αυτήν ανδρείαν. Είναι ο πρώτος αριθμός ο αποτελούμενος εκ μονάδων ‘ διό εκάλλουν αυτήν τόλμην, διότι ετόλμησε να διαχωρίσει τόν εαυτόν της εκ της μονάδος. Εκάλων δε αυτήν καί ορμήν και κίνησιν καί μεταβολίνη καί σύνθεση καί μήκος καί αύξηση καί αναλογίαν. Διότι κατά τόν Ανατόλιον οι σχέσεις δύο αριθμών είναι πανσχήμων. Μόνον η δυάς δεν διαιρείται σε άνισα μέρη από όλους τούς αριθμούς. Είναι αόριστος καί ασχημάτιστος’ διό εκφράζει καί τήν φθορά. Εκ τής τομής σε δύο μονάδες η δυάς καλείται δίκη. Ο πρώτος γενόμενος αριθμός είναι ο δύο. Δυό η δυάς εκφράζει το θήλυ.
Η ΤΡΙΑΣ. Ότι η τριάς από όλους τούς αριθμούς έχει λάβει κάποιο εξαίρετο κάλλος καί ευπρέπεια φαίνεται εκ του ότι πρώτη αυτή έδωσε τήν ένωση καί το πέρας καί είς τα νοητά καί στά αισθητά. Παρελθόν, παρόν, μέλλον. Γέννησις, ζωή, θάνατος. Τα αισθητά χωρίς το 3 είναι αδύνατο να υπάρχουν. Το απλούστερο τών γεωμετρικών σχημάτων είναι το τρίγωνο από το οποίο ο Πλάτων ακολουθώντας τούς Πυθαγορείους, λέει ότι σχηματίζονται όλα τα σώματα. Στό τρίγωνο διακρίνουμε τρείς πλευρές, τρείς γωνίες, 3 ύψη, 3 διχοτόμους τών γωνιών, τρείς διχοτόμους τών πλευρών. Οι άνθρωποι λαμβάνουν πήραν τόν μέχρι σήμερα συμβάντων, διορθώνουν τα παρόντα καί λαμβάνουν τα μέτρα τους διά τα μέλλοντα’ γι’ αυτό η τριάδα καλείται ευβουλία. Εκφράζει δε η τριάδα καί το υπερμεγέθες, το υπερφυσικό, όταν λέμε τρισμέγιστος, τρισμακάριστος, τρικυμία, όπου εννοούμε τόν εξόχως μέγιστον, τόν πανευτυχή καί τήν φοβερή θαλασσοταραχή καί όχι τόν τρείς φορές μεγάλο, τόν τρείς φορές ευτυχή, τα 3 κύματα. ” Τριχθά δε πάντα δέδασται”, λέει ο Ομηρος, ήτοι διά τού 3 2 χαρακτηρίζονται όλα τα πράγματα. Από τόν στίχο αυτόν τού Ομήρου βλέπουμε ότι η Πυθαγόρειος αριθμολογία έχει τίς ρίζες της σε πολύ παλαιά εποχή. Αλλά καί στήν χριστιανική θρησκεία παρατηρείται χρησιμοποιήσεις τού δία τού αριθμού τρία συμβολισμού, όπως π.χ στίς λέξεις τρισάγιο, τριώδιο, τριήμερα κ.λπ διά τών οποίων δηλούται η ιερότητα τής επιτελουμένης λειτουργίας. (Επίσης εννεάμερα, σαραντάμερα, τεσσαρακοστή κ.λπ.
Η ΤΕΤΡΑΣ. Ο Πυθαγόρας στό απωλεσθέν σύγκραμμά του περί θεών ορίζει τήν τετράδα ως εξής: ” τέσσαρες αι επιβάθραι τής σοφίας, αριθμητικά, μουσικά, γεωμετρικά, σφαιρικά”. Ήτοι τα βάθρα τής σοφίας είναι τέσσερα: η αριθμητική, η μουσική, η γεωμετρία, η αστρονομία. Τέσσερις είναι η κύριες διευθύνσεις τού ορίζοντα. Ανατολή, Δύσις, Βορράς, Νότος. Τέσσερα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά τής σφαίρας: κέντρον, διάμετρος, περιφέρεια, εμβαδόν. Από τούς τέσσερις πρώτους αριθμούς 1, 2, 3, 4 σχηματίζεται η δεκάδα, από τούς οποίους πάλι είναι δυνατόν να σχηματιστούν όλοι οι αριθμοί όπως αναφέραμε ήδη προηγουμένως. Θερμό, ψυχρό, υγρό, ξηρό είναι οι τέσσερις ιδιότητες τών σωμάτων. Πύρ, αέρας, νερό, χώμα, είναι τα τέσσερα στοιχεία από τα οποία αποτελείται ο κόσμος. Οι Πυθαγόρειοι εκάλλουν αυτήν καί δικαιοσύνη, διότι το τετράγωνο τού οποίου οι πλευρά είναι 4 μονάδες έχει περίμετρο 16 καί εμβαδόν 16. Τέσσερις καί οι φάσεις τής σελήνης.
Η ΠΕΝΤΑΔΑ. Είναι ο αριθμός 5 το πρώτο άθροισμα, το οποίο αποτελείται από τόν πρώτον άρτιον αριθμόν, τόν 2 , καί τόν πρώτον περιττόν, τόν 3. Τα κανονικά πολύεδρα, ήτοι τα στερεά σώματα τα αποτελούμενα από ίσες γωνίες καί ίσες πλευρές είναι πέντε: η πυραμίδα, το οκτάεδρο, το εικοσάεδρο, κύβος, το δωδεκάεδρο, διά τών οποίων οι Πυθαγόρειοι καί κατόπιν ο Πλάτωνας εξέφραζον αντιστοίχως: το πύρ, τόν αέρα, το νερό, τήν γη, το παν. Πέντε οι παράλληλοι κύκλοι τού ουρανού: ισημερινός, δύο τροπικοί, δύο πολικοί.
Στούς άρτιους αριθμούς με πρώτο τόν δύο αποδίδεται ιδιότητα τού θήλεος. Στούς περιττούς η ιδιότητα τού άρρενος. Ο πέντε προερχόμενος από τόν πρώτο άρτιο καί τού πρώτου περιττού ονομάζεται καί γάμος. Από τήν πραγματία τού Πλουτάρχου Περί τού εν Δελφοις Ει, λαμβάνονται πολλές ερμηνίες τού αριθμού 5, όπως δηλώνει η σύγκριση τής λέξεως 5 πρός τήν λέξη πάν. Το σημερινό πεντάγραμμο τής μουσικής ανάγεται στόν Πυθαγόρειο συμβολισμό τού αριθμού 5 ο οποίος είναι το άθροισμα τών όρων τού κλάσματος 3/2 , δλδ τής διά πέντε συμφωνίας τής μουσικής κλίμακος.
Η πεντάδα εκφράζει τήν αρμονία τού κόσμου, ο οποίος προήλθε από το χάος. Αυτό δέν φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Είναι όμως θαυμάσια καταληπτό, εάν εξετάσουμε το κλειστό πεντάγραμμο, ως μαγικό τετράγωνο. Γιά το μαγικό τετράγωνο τού αριθμού 5 χρειαζόμαστε 25 αριθμούς όπως αυτό φαίνεται στό παρακάτω σχήμα.
Ο αριθμός 25 αποτελούμενος από πέντε πεντάδες διαιρούμενους διά 5 δίνει πηλίκον 5. Η αρμονία τών 25 αριθμών 1 2 3,…..24,25 έγκειται είς τούτο .
Στό μαγικό τετράγωνο αποτελούμενο από 5 οριζόντιες καί 5 κάθετες γραμμές όταν τοποθετηθούν οι αριθμοί κατά τέτοιον τρόπο ώστε αθριζόμενοι ανά πέντε είτε οριζοντίως είτε καθέτως είτε διαγωνίως δίνουν το ίδιο άθροισμα. Ιδού στό παρακάτω σχήμα η μαγική αυτή ιδιότητα τών πενταγράμμων τα οποία συνέχουν τα άτακτα στοιχεία τού χάους σε μία αρμονία.
Όπως καί αν γίνει η πρόσθεση οριζοντίως καθέτως διαγωνίως το άθροισμα είναι πάντα 65. Δέον να σημειωθεί ότι το άθροισμα 1+2+3….+24+25=325. Καί το πηλίκον 325:65=5.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι κατά τούς πρώτους χριστιανικούς χρόνους χριστιανοί διανοούμενοι έκαναν τίς εξής παρατηρήσεις επί τού αριθμού 5 .Η λέξις ΙΧΘΥΣ αποτελείται από πέντε γράμματα. Κάθε γράμμα είναι αρχικό γράμμα τών εξής 5 λέξεων: Ι.. Χ…Θ…Υ…Σ…
Η Πυθαγόρειοι καλούσαν τήν πεντάδα Νέμεσι, διότι νέμει προσικόντως τα ουράνια, τα θεία καί τα φυσικά στοιχεία, πρόνοια, δίκη, Βουβάστεια, διότι ετιμάτο στήν πόλη τής Αιγύπτου Βούβαστον, Αφροδίτη, διότι σε αυτήν επιπλέκεται το θηλυκό 2 με το αρσενικό 3 κ.λπ.
Η ΕΞΑΔΑ. Ο αριθμός 6 καλούνταν γάμος, όπως ο αριθμός 5. Ενώ όμως ο πέντε γίνεται από τήν πρόσθεση τού πρώτου άρτιου αριθμού τού 2 καί τού πρώτου περιττού αριθμού του 3, ο 6 προέρχεται από τόν πολλαπλασιασμό τού 2 Χ 3. Είναι δε ο 6 καί ο πρώτος τέλειος αριθμός, διότι όλα τα δυνατά πηλίκα του 6, τα οποία προκύπτουν από τής διαιρέσεως αυτού διά 6, διά 3 καί διά 2 δίνουν προστιθέμενα τόν αριθμό 6, ήτοι είναι 1+2+3=6. Είναι δε ο 6 η βάσις τής αρμονίας στόν κόσμο, διότι είναι η βάση κατασκευής τής μουσικής κλίμακος η οποία είναι: 6:8=9:12, όπου το 6 είναι το κάτω do, το 8 είναι το fa, το 9 είναι το sol καί τό 12 είναι το άνω do. Πιό πάνω αναφέρθηκε ότι από τα πέντε κανονικά πολύεδρα τού κύβου συμβολίζονταν η Γη. Ο κύβος όμως έχει 6 έδρες, 8 κορυφές καί 12 ακμές ήτοι τούς τρεις αριθμούς τής μουσικής αναλογίας 6:8 =9:12. Ο τέταρτος από αυτούς ο 9 είναι το αριθμητικό μέσο τού 6 καί τού 12 , [ήτοι (6 + 12) : 2 = 9] καί ο δεύτερος, ο 8, είναι το αρμονικό μέσον τού 6 καί τού 12, ήτοι είναι (2.6.12) : (6+12)=8 . Ο ψυχογονικός κύβος τής Πολιτείας τού Πλάτωνα, ο οποίος έχει υποστεί μεγάλη επίδραση από τούς Πυθαγόρειους, είναι ο κύβος τού αριθμού 6 ήτοι ο 216. Οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν τήν εξάδα ολομέλεια, φίλωση, ειρήνη, κόσμο, υγεία, άκμωνα, εκατηβελέτιν, τριοδίτιν, διχρονίαν, ως παρέχουσα δύο τριάδες, θάλειαν, πανάκειαν κ.λπ.
Η ΕΠΤΑΣ. Ο επτά είναι αμήτωρ καί παρθένος. Εντός τής δεκάδας ούτε γεννά ούτε γεννάται. Το άθροισμα τών αριθμών 1+2 +3+ 4+ 5+ 6+ 7=28, ο οποίος είναι ο δεύτερος τέλειος αριθμός. Ο 28 δε’ είναι το γινόμενο τού 4Χ7= σε 28 ημέρες ολοκληρώνεται μία περιφορά τής σελήνης γυρώ από τήν Γη. Καλείται δε καί τελοσφόρος διότι τα επτάμηνα είναι γόνιμα. Πάντα φιλέβδομα. Τα φωνήεντα είναι 7, ηλικίες επίσης 7( παιδίον, παίς, μειράκιον, νεανίσκος, ανήρ, πρεσβύτης, γέρων). Ήτοι παιδίον μεν μέχρις εκβολής των οδόντων στά 7 χρόνια, παίς δε μέχρι γονής εκφύσιος, ( στά 2Χ7), μειράκιον δε μέχρι γενείου λαχνώσεως ( στά, 3Χ7), νεανίσκος δε μέχρι αυξήσεως όλου τού σώματος ( στά 4Χ7), ανήρ δε μέχρι 49 (7Χ7), πρεσβύτης δε μέχρι 7Χ8=56 καί πέραν τούτων γέρων.
Οι Πυθαγόρειοι εκάλουν τήν επτάδα σεπτάδα, διότι ο αριθμός 7 είναι σεβάσμιος κατ’αυτούς. 10-7=4-1=3 είναι η ιερά αριθμητική αναλογία εντός τής πρώτης δεκάδος. Τέσσερις αρχές υπάρχουν είς τα τού κόσμου τα πράγματα ή ο κόσμος αποτελείται από 4 στοιχεία , Γη, νερό, αέρα,πύρ. Τα τέσσερα αυτά στοιχεία συνδέονται μεταξύ τους διά τριών δεσμών, δίνουν δε οι αριθμοί τών στοιχείων καί τών δεσμών, οι 4 καί 3 αθροιζόμενοι τόν αριθμό 7, όπως παρατηρεί ο συγγραφέας Λίνος ο θεολόγος στήν πραγματεία του, ΠΡΟΣ ΥΜΈΝΑΙΟΝ. Οι Πυθαγόρειοι εκάλουν αυτήν καί Αθηνά ως γεννηθείσα ούτε εκ μητρός ούτε εκ πατρός, αλλά απευθείας εκ τού Διός προελθούσα. Εσυμβόλιζαν δέ διά τού αριθμού 7 τόν Θεόν. Αυτήν τήν αντίληψη τών Πυθαγορείων τήν βρίσκουμε καί σήμερα στίς εκφράσεις επτάψυχος = αθάνατος καί εφταμόναχος= καί θεομόναχος = απολύτως, εντελώς μόνος άνθρωπος. Τής εναρμονίου φωνής, ήτοι μεταξύ τών 8 φθόγγων τής μουσικής κλίμακος υπάρχουν 7 μουσικά διαστήματα.
Η ΟΚΤΑΣ. Η οκτάδα είναι ο πρώτος αρτιάκις άρτιος αριθμός διαιρούμενος δία δύο αρτίων αριθμών τού 2 καί τού 4. Είναι εντός τής δεκάδος ο πρώτος κύβος, 2 Χ 2 Χ 2 = 8. Είναι το αρμονικό μέσον τής μουσικής αναλογίας διά τής οποίας κατασκευάζονται οι οκτώ μουσικοί φθόγγοι τής μουσικής κλίμακος . Διό καί οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν αυτήν παναρμόνιον καί Καδμείαν, διότι η σύζυγος τού Κάδμου εκαλείτο Αρμονία. Οκτώ είναι η ουράνιες σφαίρες (Διά τών σφαιρών νοούνται οι τροχιές: Σελήνης, Ερμού, Αφροδίτης, Ηλίου, Αρεως, Κρόνου, Ζωδίων). ( Οι Πυθαγόρειοι πρέσβευαν το ηλιοκεντρικό σύστημα καί όχι το γεωκεντρικό). Εκαλείτο ασφάλεια καί έδρασμα. Ετυμολογικά, λένε, ότι η λέξη οκτάς προήλθε από τήν λέξη εκδυάς κυβισθείσης.
Η ΕΝΝΕΑΣ. Είναι, τών εντός τής δεκάδος αριθμών ο μέγιστος καί πέρας ανυπέρβλητον. Γιά αυτό ονομάζονταν Ωκεανός, Ορίζοντας, Προμηθεύς. Εκαλείτο Διός αδελφή καί σύνευνος διά τήν συζυγίαν πρός τήν μονάδα, επειδή 9+1=10. Εκαλείτο υπό τού Ορφέως καί τού Πυθαγόρου Κουρήτις, ως ιερά τών Κουρήτων (τών Κούρων, τών παλληκαριών). Είναι ο πρώτος τετράγωνος αριθμός τού πρώτου στήν δεκάδα περιττού αριθμού, τού 3. Ονομάζεται Υπερίων, διότι έχει φτάσει σε μέγεθος υπερπάντα στούς άλλους αριθμούς, καί Τερψιχόρη καί παλιμπέτεια (παλινωδία) διότι, αφού με τα αυτήν σχηματιστή η δεκάδα, αρχίζει εκ νέου η αρίθμηση από τήν μονάδα, ήτοι πρώτη δεκάδα, δεύτερη δεκάδα κλπ., πρώτη εκατοντάδα, δεύτερη εκατοντάδα κλπ. Καλείται δε καί τελεσφόρος, διότι τελειοί τα εννεάμηνα. Οι οχτώ σφαίρες τών άστρων στρέφονται γύρω από τήν ενάτη, τήν Γη. Οι θυγατέρες του Διός οι Μούσες ήταν εννέα. Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπωμένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολύμνια, Ουρανία, Καλλιόπη.
Η ΔΕΚΑΣ. Οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν τήν δεκάδα κόσμο, ουρανό, το παν, ειμαρμένη, αιώνα, κράτος, πίστη, ανάγκη, Ατλαντα, Ακάμαντα, Φάνητα, ήλιο, δεκάδα, ή δεχάδα, γιατί χωράει τα πάντα, όπως ο ουρανός, ουρανόν, εκ τών Μουσών Ουρανίαν. Ο Σπεύσιπος ο υιός τής αδελφής τού Πλάτωνα Ποτώνης στήν πραγματεία του Περί Πυθαγορικών αριθμών, ονομάζει τήν δεκάδα φυσικότατην καί τελεστικωτάτην τών όντων, θεμέλιον υπάρχουσαν καί παράδειγμα παντελέστατον τού δημιουργού τού Παντός, Θεού. Ο 10 είναι τέλειος αριθμός (όχι υπό μαθηματική έννοια αλλά μυστηριακή καί ορθώς καί κατά φύσιν καταντώμεν μετρούντες καί οι Ελληνες καί πάντες οι άνθρωποι. Από τήν μονάδα μέχρι τήν δεκάδα εγκλείονται τέσσερις άρτιοι αριθμοί 2,4,6,8 καί 4 περιττοί 3,5, 7, 9. Η στιγμή δηλ το άϋλο σημείο εκφράζεται σάν μέγεθος διά τού ενός, η γραμμή διά τού 2, το τρίγωνο δηλ το επίπεδο διά τού 3 καί η πυραμίδα δηλ. το στέρεο διά τού 4. Το άθροισμα δε τών αριθμών τών τεσσάρων αυτών στοιχείων αποτελεί τήν δεκάδα.
Οι δεκάδα γεννιέται έξ αρτίου καί περιττού, διότι 2Χ5=10. Παντός αριθμού οι δεκάδα είναι κύκλος καί πέρας. Καλείται δε κράτος καί παντέλεια, διότι περαίνει πάντα αριθμόν περιέχουσα πάσαν φύσιν εντός αυτής, ήτοι τού άρτιου καί τού περιττού, τού κινούμενου καί τού ακινήτου, τού αγαθού καί τού κακού. (Διότι το κακό είναι δημιούργημα τού Θεού κατά τήν φιλοσοφία τών ανατολικών λαών). Από τήν δεκάδα γεννιέται ο αριθμός 55 έχοντας θαυμαστά κάλλη. Διότι οι αριθμοί 1 2 4 8 αποτελούν γεωμετρική πρόοδο με λόγο τόν αριθμό 2, το δε άθροισμα τών τεσσάρων προηγουμένων αριθμών είναι 15. Εξ άλλου οι αριθμοί 1-3927 αποτελούν γεωμετρική πρόοδο με λόγο τόν αριθμό 3, το δε άθροισμα τών τεσσάρων προηγουμένων αριθμών είναι 40. Το άθροισμα 15 + 40 = 55. Τού 55 κάνει μνεία ο Πλάτωνας στόν Τιμαίο αρχόμενος τήν ψυχογονία. Στήν πρώτη γεωμετρική πρόοδο παρατηρούμε τρείς Πυθαγόρειες μουσικές κλίμακες. 1-2, 2-4, 4-8 κ.α Πυθαγόρειες μουσικές κλίμακες, στήν δεύτερη γεωμετρική πρόοδο τίς 1-3, 3-9, 9-27. Ο θεός κατά τον Πλάτωνα, ο οποίος στόν Τίμαιο εκφράζει ποιητικά καί με χάρη Πυθαγόρειες δοξασίες, χρησιμοποίησε 6 (ο πρώτος τέλειος αριθμός) μουσικές κλίμακες γιά τήν κατασκευή τής ψυχής τού κόσμου.
Καί αυτοί μεν είναι οι αριθμητικοί συμβολισμοί τών Πυθαγορίων σε συντομία, όπως παραλαμβάνουμε αυτούς σε γενικές γραμμές από τόν Ιάμβλύχο καί τόν Ανατόλιο καί έν τινι μέτρω καί από τόν Πλάτωνα…..
