Ο Τεκτονισμός είναι μία κρυμμένη καί κεκαλυμμένη έκφραση τής δύσκολης πνευματικής ζωής. Η κατανόησή της απαιτεί ιδιαίτερη καί επισταμένη καθοδήγηση αφενός, καί αφετέρου μία γνήσια καί διάπυρη επιθυμία γιά γνώση καί αρκετή ικανότητα γιά πνευματική αντίληψη εκ μέρους εκείνων πού ζητούν να διδαχθούν. Έτσι, συχνά πολλοί Αδελφοί νοιώθουν να μειώνεται το ενδιαφέρον τους ή καί παύουν να παρακολουθούν τίς εργασίες, διότι βρίσκουν ότι ο τεκτονισμός δέν παρουσιάζει τίποτε το ενδιαφέρον γι΄ αυτούς. Γενικότερα, η αλήθεια, όπως εκφράζεται στόν Τεκτονισμό ή άλλως πώς, είναι πάντοτε ένα προσιτό σε όλους μυστικό, είναι μία στήλη φωτός γιά όσους είναι ικανοί να το δεχτούν καί να επωφεληθούν από αυτό, ενώ γιά όλους τούς άλλους είναι σκότος καί ασάφεια. Μία στοιχειώδης καί τυπική μυστικότης είναι απαραίτητη, σάν πρακτική προφύλαξη, ενάντια στήν εισδοχή ακαταλλήλων προσώπων καί γιά τήν πρόληψη βεβηλώσεώς του. Κατά τα άλλα, ζωτικής φύσεως μυστικά τής ζωής προφυλάσσονται μόνα τους, κι αν ακούμε ακόμη να βροντοφωνούνται από τίς «στέγες τών σπιτιών». Διότι δέν σημαίνουν τίποτε γιά όσους δέν είναι ικανοί καί δέν έχουν τα προσόντα διά τήν γνώση καί είναι ανέτοιμοι να ταυτιστούν με αυτά, καί να ενσωματώσουν στίς συνήθεις σκέψεις καί στήν διαγωγή τους. Η γενική φύση τού Τεκτονικού συστήματος είναι πλατύτερα γνωστή σήμερα στούς αμύητους καί εύκολα μπορεί κανείς να βρεί πληροφορίες σε διάφορες πηγές, ενώ το μεγάλο ενδιαφέρον τού κοινού στήν φιλολογία επί τής επιστήμης τής εσωτερικής ζωής, κατά τήν διάρκεια τών τελευταίων ολίγων ετών, έχει εξοικειώσει πολλούς με ένα θέμα, τού οποίου ο Τεκτονισμός είναι μία ειδικευμένη μορφή. Ώστε, γενικώτερα, η εξήγησις τού Τεκτονισμού σε γενική σκιαγραφία, δέν θεωρείται σάν αποκάλυψη ενός θέματος, πού προορίζεται αποκλειστικά γιά τα μέλη του, η παρακολούθηση τών εργασιών έχει μικρή, αν όχι καμία επίδρασι επάνω τους, εκτός εάν επακολουθήσει μία αφύπνιση από τήν προσεκτική μελέτη καί πιστή εφαρμογή τών διδασκαλιών τού Τάγματος. Αλλως, είναι απλώς σάν να έχουν εισέλθει σε μία καθαρά κοινωνική λέσχη. Το Τάγμα είναι μία κατά το ήμισυ μυστική καί κατά το ήμισυ δημόσια οργάνωση σε ό,τι αφορά τήν εσωτερική του εργασία, πολύ γνωστό στό ευρύ κοινό, με τίς θύρες του ανοιχτές γιά κάθε αιτούντα, εφόσον είναι ελεύθερος καί χρηστοήθης. Όσοι έρχονται αγνοούν, κατά πλειονότητα, τελείως, τι θα βρούν εκεί, συνήθως προσέρχονται γιατί έχουν φίλους εκεί, ή διότι γνωρίζουν ότι ο Τεκτονισμός είναι ένα ίδρυμα αφιερωμένο σε υψηλά ιδανικά καί αγαθοεργίες, με το οποίον είναι, από κοινωνικής απόψεως επιθυμητό να συνδέεται κανείς ασχέτως αν θα επωφεληθεί ή όχι από όσα θα τούς αποκαλυφθούν, μπορεί να μήν δεί τίποτε, πέρα από τήν γυμνή μορφή τών συμβόλων, ή να μήν ακούσει τίποτε πέρα από το γράμμα τών λέξεων. Η εισδοχή τους είναι έτσι σχεδόν ένα λαχείο, η μύησίς τους παραμένει συχνά μία απλή τυπικότης καί όχι μία πραγματική αφύπνιση μέσα σε μία τάξη καί ιδιότητα ζωής, πού δεν είχαν προηγουμένως πειραματισθεί. Αλλά τι σημαίνει ΜΥΗΣΗ; Η μύησις είναι μία νέα απαρχή ή νέα γέννηση, ένα τέλος τών παλαιών μεθόδων καί τάξεως τής ζωής, καί μία είσοδος σε νέα καί πλατύτερη αυτογνωσία, βαθύτερη κατανόηση καί μεγαλύτερη αρετή. Σημαίνει μία μετάβαση από τίς απλές φυσικές καταστάσεις καί πρότυπα τής ζωής, καί μία είσοδος σε νέα καί πλατύτερη αυτογνωσία, βαθύτερη κατανόηση καί μεγαλύτερη αρετή. Σημαίνει μία μετάβαση από τίς απλές φυσικές καταστάσεις καί πρότυπα τής ζωής προς μία ανανεωμένη καί υπερφυσική κατάσταση, σημαίνει μία απομάκρυνση από τήν επιδίωξη υλικών αγαθών τού εξωτερικού κόσμου, με τήν πεποίθηση ότι τα αγαθά αυτά είναι απλές σκιές, εικόνες καί προσωρινά υποκατάστατα τής αιώνιας Πραγματικότητος, πού βρίσκεται κάτω από αυτά, σημαίνει μία ζωηρή καί άγρυπνη έρευνα καί αναζήτηση αυτής τής πραγματικότητος καί τήν ανακάλυψη τών γνησίων εκείνων μυστικών τού είναι μας, που βρίσκονται θαμμένα και «κρυμμένα στο κέντρο», ή ενδότατο μέρος των ψυχών μας σημαίνει το ξύπνημα τών έως τώρα κοιμισμένων ανωτέρων διαθέσεων τής ψυχής, πού προικίζουν τόν κάτοχό τους με “φώς”, υπό τήν μορφήν μίας νέας εξυψωμένης συνειδήσεως καί επεκτεινομένης ικανότητος αντιλήψεως. Καί τελικά σε λέξεις, με τίς οποίες κάθε Τέκτων είναι ειθισμένος, σημαίνει ότι ο υποψήφιος θα αφιερώσει τού λοιπού τήν ζωή του στό θείον μάλλον, παρά στήν δική του ή άλλη υπηρεσία, ούτως ώστε, με τίς αρχές τού Τάγματος, να μπορεί να είναι ικανός να επιδεικνύει το κάλλος αυτό τής θεοσεβείας, η οποία προηγουμένως δέν έχει ίσως εκδηλωθεί μέσω αυτού. Γιά να συμμορφωθούμε με τόν ορισμό αυτόν τής μυήσεως, πού μπορεί να είναι χρήσιμο να εφαρμόσουμε σάν μία δοκιμή, όχι μόνον σε εκείνους πού ζητούν εισδοχή στό Τάγμα, αλλά καί στόν εαυτό μας, όλοι όσοι έχουμε ήδη γίνει δεκτοί σε αυτό, είναι φανερό ότι είναι απαραίτητες ειδικές ιδιότητες τού νού καί αγνές προθέσεις σε έναν υποψήφιο τού καταλλήλου γιά το Τάγμα τύπου, ώστε, τόσον αυτός όσον καί το Τάγμα να επωφεληθούν. Καί ο υποψήφιος αυτός δέν είναι κατ’ ανάγκην ο άνθρωπος τού κόσμου, επειδή τυγχάνη να είναι προσωπικός φίλος καί καλός σύντροφος. Ο αληθινός υποψήφιος πρέπει αληθινά να είναι ένας “λευκός άνθρωπος”, λευκός εσωτερικά, όπως είναι συμβολικά ντυμένος λευκά εξωτερικά, έτσι ώστε καμία εσωτερική κηλίδα ή μίανση να μπορεί να φράξει τήν ανατολή μέσα στήν ψυχή του, τού Φωτός εκείνου το οποίο διακηρύσσει ότι είναι ο κυρίαρχος πόθος τής καρδιάς του, όταν ζητεί εισδοχή, ενώ, αν πραγματικά επιθυμεί να μάθει τα μυστικά καί τα μυστήρια τού δικού του όντος, πρέπει να είναι προετοιμασμένος να απαλλαγεί από πολλές προλήψεις καί συνήθειες σκέψεων, καί με παιδική προότητα καί ευπείθεια να υποτάξει τόν νού του στήν αποδοχή μερικών, νέων ίσως καί απρόβλεπτων αληθειών, πού η Μύησις υπόσχεται να μεταδώσει καί οι οποίες θα ανελίσσονται μέσα σε εκείνους, καί μόνον εκείνους, πού είναι καί συνεχίζουν να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι γιά αυτές.
