Συμφώνως πρός αυτά οι 25 αρχαίες θεμελιώδεις διατάξεις, οι οποίες καμία ανθρώπινη δύναμις μπορεί να θίξει ή να τροποποιήσει είναι οι εξής: 1) Τα μέσα αναγνωρίσεως: Σημεία, λέξεις χειραψίες. 2) Η διαίρεση τού Συμβολικού Τεκτονισμού σε τρείς βαθμούς. 3) Η παράδοση τού 3ο. Δέν υπάρχει Τεκτονικός τύπος στόν οποίον δέν θα διδάσκονται τα κυριότερα σημεία τής παράδοσης αυτής. Άλλωστε οποιοσδήποτε τύπος, ο οποίος θα παρέλειπε ή καί θα τροποποιούσε τήν παράδοση αυτή, θα έπαυε να λέγεται Ελευθεροτεκτονικός. 4) Η διοίκηση τής Αδελφότητος από Πρόεδρο, καλουμένου Μεγάλου Διδασκάλου εκλεγμένου υπό τής Γ.Σ. τού Σώματος. Το αξίωμα τού Μεγάλου Διδασκάλου καί η εκλογή δέν απορρέουν από κάποιον νόμο ή ή κανονισμό τής Μεγάλης Στοάς αλλά, από αρχαία διάταξη. Μεγάλος Διδάσκαλος ή πρόσωπα πού ασκούν τα καθήκοντα αυτού με άλλη ονομασία, τα συναντούμε στά χρονικά τού θεσμού πολύ πρό τής σύστασης Μεγάλης Στοάς. 5). Το δικαίωμα ή προνόμιο τού Μεγάλου Διδασκάλου να προεδρεύει οπουδήποτε καί οποτεδήποτε όλων τών Σ. τού Σώματος όπως καί σε εργασίες τής κάθε Στοάς στήν οποία τυχαίνει να παρίσταται. 6) Το προνόμιο τού Μεγάλου Διδασκάλου να δίνει άδεια γιά τήν απονομή βαθμού σε μικρή προθεσμία, μικραίνοντας τα χρονικά όρια πού επιβάλλονται από τούς κανονισμούς γιά τήν απόκτηση τού βαθμού. 7) Το δικαίωμα ή προνόμιο τού Μεγάλου Διδασκάλου να δίνει άδεια γιά το άνοιγμα προσωρινών Στοών. Οι συγκεκριμένες Στοές ονομάζονται “Στοές υπό απαλλαγήν”. 8) Το προνόμιο τού Μεγάλου Διδασκάλου να ανακηρύσσει κάποιον ως Τέκτονα με ανακοίνωση καί άνευ προηγουμένης μυήσεως. 9) Η υποχρέωση τών Τεκτόνων να συγκροτώνται σε Στοές. Καί πρίν τίς οργανώσεως τού σημερινού συστήματος, οι Τέκτονες υποχρεούνταν να συνέρχονται από καιρού είς καιρόν ακριβώς έτσι, ο δε τόπος τής συγκεντρώσεώς τους ονομάζονταν Στοά. Οι ιδιαίτεροι κανονισμοί τών Στοών αποτελούν σήμερα ζητήματα απορρέοντα από τούς Γενικούς Κανονισμούς κάθε Τεκτονικής Δυνάμεως, χωρίς να αποτελούν landmark. 10) Η διακυβέρνηση τής Στοάς από έναν Σεβάσμιο και δύο Επόπτες. Συνέλευση Τεκτόνων προεδρευομένη από έναν Πρόεδρο ή Αντιπρόεδρο δέν θα αναγνωρίζεται σάν Στοά. Η παρουσία τού Σεβασμίου καί δύο Εποπτών είναι απαραίτητη γιά να θεωρηθεί η Στοά σάν “κανονικώς λειτουργούσα”. 11) Κάθε Στοά πρέπει να είναι “κανονικώς εστεγασμένη” όταν βρίσκεται σε εργασία. “Το καθήκον τής φρουρήσεως τής θύρας καί τής απομακρύνσεως παντός [κατασκόπου] ή [ωτακουστού] είναι πολύ αρχαίο καί κατά συνέπεια αποτελεί landmark”. Η υποχρέωση στεγάσεως απορρέει από τόν εσωτερικό χαρακτήρα τού Τεκτονισμού. 12) Το δικαίωμα παντός Τέκτωνος να αντιπροσωπεύεται σε όλες τίς Γ. Σ τού σώματος καί να δίνει τίς οδηγίες του είς τούς αντιπροσώπους του. Άλλοτε επιτρέπονταν καί στούς μαθητές να παρίστανται στίς Γ. Σ., σήμερα όμως μόνον στούς αντιπροσώπους τών Στοών καί στούς έχοντες τόν βαθμό τού Διδασκάλου, στούς τελευταίους όμως μόνον σάν ακροατές. 13) Το δικαίωμα κάθε Τέκτωνος να προσφεύγει στήν Μεγάλη Στοά στήν Γ.Τεκτονική Σ. κατά τής εναντίον του αποφάσεως τών Αδελφών τής μητρικής του Στοάς. 14) Το δικαίωμα κάθε Τέκτωνος να επισκέπτεται καί να παρακολουθεί τίς εργασίες κάθε κανονικής Στοάς. Αυτό αναγνωρίσθηκε ως αναφαίρετον δικαίωμα διά κάθε Τέκτονα ταξιδεύοντα ανά τήν υφήλιον, ο οποίος δύναται να κρούσει τήν θύραν πάσης κανονικής Στοάς, διότι όλες οι ανά τήν γήν Στοές θεωρούνται «απλές διαιρέσεις ή τμήματα τής παγκοσμίου Τεκτονικής οικογενείας». 15) Το δικαίωμα κάθε Στοάς να κεραμώνει τούς επισκέπτες. Άνευ κεραμώσεως, κατά το τυπικόν, μπορεί να απαγορευθεί η είσοδος είς τήν Στοά σε κάθε άγνωστο επισκέπτη είς τούς παρόντες Αδελφούς. Η κεράμωσις παραλείπεται μόνον, όταν ο επισκέπτης είναι γνωστός σε έναν τών Αδελφών, ο οποίος εγγυάται γιά τήν Τεκτονική ιδιότητα αυτού τού επισκέπτη. 16) Καμμία Στοά δέν μπορεί να επέμβει σε εργασίες άλλης Στοάς ούτε να απονείμει βαθμόν σε Αδελφό πού ανήκει σε άλλες Στοές. Το Lendmark αυτό στηρίζεται επί τής Αδελφικής αλληλεγγύης. 17) Κάθε Τέκτων υπάγεται είς τούς κανονισμούς καί νόμους τής Τεκτονικής Δυνάμεως είς τήν δικαιοδοσία τής οποίας κατοικεί, ακόμη καί αν δέν είναι μέλος συγκεκριμένης Στοάς. Η τυχόν μη υιοθέτησις του δέν απαλλάσσει αυτόν τήν είς τούς νόμους τής Μεγάλης Στοάς υποχρεώσεως. 18) Τα απαιτούμενα προσόντα πρός μύησιν τού ελεύθερου, ενήλικου, αρτιμελούς ανθρώπου.*
