Γιά πρώτη φορά στήν ιστορία τού Ευρωπαϊκού πολιτισμού, το δικαίωμα τής συλλογικής οργανώσεως τού ελεύθερου πολίτη εμφανίζεται στίς αρχές τού 6ου π.Χ. αιώνος, με τόν Σόλωνα, κατά τήν αναδιοργάνωση τής Αθηναϊκής Πολιτείας, ως επίσημα κατοχυρωμένο δικαίωμα. Το εξαιρετικά σημαντικό αυτό γεγονός, γιά τήν ιστορία τού Ελληνικού πολιτισμού, έτυχε τόσο μικρής προσοχής, ώστε οι συντάκτες τού Ελληνικού Συντάγματος αναγκάστηκαν να προσφύγουν στό Δανικό Σύνταγμα, προκειμένου να θεμελιώσουν, στήν χώρα όπου γεννήθηκε το δικαίωμα τής ελεύθερης συλλογικής οργανώσεως τού ατόμου, καί μάλιστα σε μορφή πού δέν απείχε πολύ ως πρός τα βασικά της στοιχεία, από εκείνη πού είχαν θεσπίσει οι πρόγονοί μας. Έτσι, καί στόν αμύητο κόσμο, αγνοούνται ιστορικά γεγονότα 17 ολόκληρων αιώνων, τα οποία προηγήθηκαν τής 1ης απόπειρας στήν Ευρώπη γιά ευρύτερη αναγνώριση πολιτικών δικαιωμάτων τού πολίτη μέσω τής Magna Charta (1215 μ.Χ.). Είναι γνωστό ότι η κοινωνική καί πολιτική ζωή τής αρχαιότητος χαρακτηριζόταν από έντονο ομαδικό πνεύμα. Η ίδια η φύσις τού ανθρώπου, ως όντος εκ φύσεως πολιτικού, κατά τόν Αριστοτέλη καί τόν Πλάτωνα, επέβαλε τήν ανάγκη τής συλλογικής οργανώσεως, ώστε να αντιμετωπίζει πληρέστερα τούς κινδύνους πού τόν απειλούσαν καί να επιδιώκει με μεγαλύτερη ασφάλεια τούς σκοπούς του. Ωστόσο, αυτή η έμφυτη τάση, πρίν αποκρυσταλλωθεί σε συγκεκριμένους σωματειακούς τύπους, πέρασε κυρίως από δύο στάδια εξελίξεως, εκείνο τών φυσικών καί εκείνο τών νομικών ομάδων ή ενώσεων, τίς οποίες ο Αριστοτέλης ονομάζει «κοινωνίες». Από τόν δεσμό τού αίματος προέκυψαν οι οίκοι καί τα γένη, στήν συνέχεια εμφανίστηκαν οι φατρίες, οι ναυκραρίες καί οι φυλές. Μετά τήν Άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως καί τήν διαδοχή τών κατακτήσεων, οι επαγγελματίες στήν Ελληνική επικράτεια οργανώνονταν σε Συντεχνίες, όπως συνέβαινε ήδη από τήν Βυζαντινή εποχή. Στήν Κωνσταντινούπολη οι Πόντιοι (Λαζοί), πού ασκούσαν τήν σιδηρουργική, σχημάτισαν ξεχωριστή συνοικία, ενώ οι «Μαδύτιοι», πού ασκούσαν τήν τεκτονική, δημιούργησαν τήν συνοικία τής Βλάγκας, οι παντοπώλες προέρχονταν από το Καρπενήσι κ.ο.κ. Οι περισσότεροι μετακινούμενοι επαγγελματίες, γιά να προστατεύουν καλύτερα τα συμφέροντά τους, είχαν επινοήσει ειδικές επαγγελματικές διαλέκτους, συνθηματικές γλώσσες, πού προσπαθούσαν να κρατούν μυστικές, ώστε να μπορούν να συνεννοούνται άριστα ακόμη καί παρουσία ξένων. Σημειώνεται ότι παρόμοιες μυστικές γλώσσες χρησιμοποιούσαν καί οι επαγγελματίες τής Δυτικής Ευρώπης κατά τόν Μεσαίωνα.
Συνεχίζεται….